PUTTEN – Team MMKH uit Putten heeft de finish van Duchenne Heroes 2026 gehaald. Na een week fietsen, afzien, lachen, lekke banden, steile klimmen en kamperen kwam de ploeg zaterdag aan in Thorn. De boodschap bleef onderweg steeds dezelfde: elke meter telt in de strijd tegen Duchenne.
Begeleiders houden de boel draaiend
Na de zware koninginnenrit eerder in de week ging Team MMKH verder van La Roche-en-Ardenne naar Theux. Op dag 5 lag de aandacht niet alleen bij de fietsers, maar vooral bij de mensen achter de schermen. Want zonder begeleiding wordt zo’n week al snel onmogelijk.
Terwijl de fietsers onderweg zijn, moet het kampement iedere dag worden afgebroken en weer opgebouwd. Tenten, caravans, tafels, stoelen, eten, drinken, koffie, was, afwas, stroom en hersteldrank: alles moet klaarstaan als de renners moe en bezweet binnenkomen. In Theux moest dat extra snel. Binnen 40 minuten was het kamp opgebroken en reden de begeleiders door naar de volgende camping.
Daar was het passen en meten, maar ook dat lukte. De koffie ging aan, de tosti’s werden gemaakt en de voorraad koek, snoep, drinken en zoutjes werd aangevuld. Natuurlijk ging er ook iets mis. Een bidon met melk en herstelpoeder vloog door een losse dop over de tafel, het koffiezetapparaat en de bakken met lekkers. Even schoonmaken, doorgaan en niet zeuren. Precies zoals het de hele week ging.
Jonge goden brengen lucht in zware week
Op dag 6 reed de ploeg van Theux naar Lanaken. Toen namen de jonge rijders zelf het toetsenbord over. Hun verslag zat vol humor, zelfspot en chaos. En dat paste bij de dag.
De nacht was kort, mede door het lawaai van een koelwagen naast de caravan. Toch stapte iedereen weer op. De route begon serieus, met nog een paar stevige klimmen voor het eerste checkpoint. Onderweg ging het niet vanzelf. Camiel en André reden verkeerd, Rens ging onderuit, Camiel kreeg bandenpech en Bas kreeg een spijker in zijn band. Een Belgisch landweggetje kwam daarbij onder de latex te zitten.
Toch bleef de sfeer goed. Tussen de pechmomenten door werd er gelachen, geplaagd en doorgereden. De jonge groep bracht zichtbaar nieuw leven in het team. Ze fietsten sterk, maar zorgden ook voor de luchtigheid die nodig is tijdens zo’n zware week. Want Duchenne Heroes is afzien, maar ook samen lachen als het even tegenzit.
Laatste dag naar Thorn
Zaterdag begon vroeg in Lanaken. Om 07.45 uur stond de ploeg bij de startboog voor de traditionele teamfoto. Voor sommigen was dat na de feestavond van vrijdag geen makkelijke opdracht. De lucht van verschraald bier herinnerde bij het ontbijt nog even aan de avond ervoor.
De laatste etappe naar Thorn was met 82 kilometer de kortste van de week. Toch was die niet simpel. Na zes dagen fietsen voelt het lichaam niet meer zoals op dag 1. Bovendien zaten er nog genoeg korte, steile en gemene klimmetjes in de route. Sommige stukken waren te steil, te mul of lagen vol losse stenen. Daar moest gelopen worden.
De laatste 30 kilometer rolden beter. Rond 13.45 uur kwamen de rijders aan bij het laatste verzamelpunt. Vanaf daar reed de groep samen naar de finish. In Thorn stonden familie, vrienden en supporters klaar om Team MMKH binnen te halen. Na een van de zwaarste meerdaagse mountainbiketochten in de regio was de voldoening groot.
Voor Henke en alle anderen
Voor Team MMKH draait deze week al jaren om meer dan fietsen. Het Puttense team rijdt voor Mike, Mathijs, Koen en Henke. Henke was er ook dit jaar weer bij als supporter. Voor hem was het extra bijzonder dat vrienden als Rens, Bas en Camiel meefietsten en Levi meeging als zijn privéchauffeur.
De week liet opnieuw zien hoe breed het team is. Er zijn fietsers, begeleiders, bouwers, koks, chauffeurs, vrijwilligers en supporters. Iedereen draagt iets bij. De een rijdt zichzelf leeg op de fiets, de ander zorgt dat er koffie, eten, een tent of een droge plek is. Samen houden ze de week draaiend.
Aan het einde van de rit bleef vooral die ene gedachte over. Duchenne Heroes telt altijd. Elke meter telt. Elke euro telt. Alle energie telt. Wat de afgelopen jaren is bereikt telt, en wat de komende jaren nog bereikt moet worden telt ook.
Team MMKH gaat door. Op naar Duchenne Heroes 2027.
