PUTTEN – Als Puttenaren aan schaatsen denken, denken ze aan Pieper. Al sinds 2009 proberen Aalt Pieper en zijn neef Gert Pieper elke winter opnieuw een ijsbaan neer te leggen bij hun tankstation. Soms met geluk, soms met flinke tegenslag, maar altijd met doorzettingsvermogen, liefde voor het vak en plezier voor het hele dorp.
Jaar na jaar tegen de natuur in
De ijsbaan bij Tankstation Pieper is geen vanzelfsprekendheid. Het is elk jaar weer afwachten of moeder natuur meewerkt. Vorst, windrichting, sneeuw en zon spelen allemaal een rol. Toch beginnen de voorbereidingen vaak al maanden eerder. Het land wordt gemaaid, verdicht, gesproeid en voorzien van leidingen, pompen en verlichting. In sommige jaren was er ruimte voor lange rondes op noren, met een buitenomtrek van ongeveer 250 meter, en zelfs discoschaatsen.
Dat ging niet zonder slag of stoot. Regelmatig bleef het ijs steken op een paar centimeter, net te dun om veilig open te kunnen. Dan werd er ’s nachts gesproeid, overdag geveegd en weer opnieuw begonnen. Updates volgden elkaar soms per uur op via Facebook, waar heel Putten meeleefde.
Altijd een plek voor heel Putten
De ijsbaan was er nooit alleen voor fanatieke schaatsers. Kinderen leerden er hun eerste rondjes maken, ouders en opa’s en oma’s stonden langs de kant, en in goede jaren was er koek en zopie in een verwarmde tent. De entree bleef bewust laag: meestal één euro. Gevonden handschoenen, schaatsen en sleutels werden netjes bewaard, zodat iedereen zijn spullen weer kon ophalen.
Vrijwilligers, vrienden, familie en lokale bedrijven sprongen regelmatig bij. Van hekken en shovels tot kachels en verlichting. Ook de gemeente werkte mee met vergunningen. Het maakte de ijsbaan tot een echt gezamenlijk Puttenaars initiatief.
Dit jaar opnieuw pech
Ook deze winter werd er weer gehoopt. De baan lag klaar, de tent werd opgebouwd en Putten keek gespannen naar de weersverwachting. Maar begin januari gooide zware sneeuw roet in het eten. Door het gewicht zakte de ijsplaat in, waardoor er een sponsachtige laag van zo’n vijf centimeter ontstond die niet meer bevroor. Schaatsen bleek niet veilig.
Aalt en Gert deelden het nieuws nuchter via Facebook. Met de boodschap dat sleeën gelukkig wel kon en dat de winter nog niet voorbij is. De teleurstelling was voelbaar, maar ook de bekende hoop bleef.
Meer dan een ijsbaan
De geschiedenis van de ijsbaan bij Pieper laat zien waar Putten groot in is: blijven proberen, ook als het tegenzit. Al meer dan tien jaar wordt er elk winterseizoen opnieuw energie in gestoken, zonder garantie op succes. Juist daarom hoort de ijsbaan bij Pieper voor veel Puttenaren bij de winter.
Of het dit jaar nog lukt, is onzeker. Maar één ding is zeker: zodra het écht gaat vriezen, kijkt Putten weer richting Pieper.
