PUTTEN – Mensen die permanent in een recreatiewoning wonen, mogen niet zomaar op straat belanden. Het kabinet stopt met het eerdere plan voor een landelijke instructieregel, maar maakt wel nieuwe afspraken met gemeenten. Voor Putten is dat gevoelig nieuws, omdat recreatieparken en permanente bewoning hier al jaren een stevig dossier zijn.
Niet iedereen krijgt zomaar groen licht
Minister Elanor Boekholt-O’Sullivan schrijft aan de Tweede Kamer dat de woningnood nog altijd hoog is en dat sommige mensen daardoor zijn aangewezen op een recreatiewoning. Het kabinet wil bewoners meer zekerheid geven, maar kiest niet voor één landelijke regel waarmee permanente bewoning overal tijdelijk wordt toegestaan. Die zogenoemde instructieregel wordt niet verder behandeld, onder meer omdat de uitvoering rond huurtoeslag niet werkbaar blijkt.
In plaats daarvan komen er landelijke werkafspraken met gemeenten. De kern daarvan is dat permanente bewoners van recreatiewoningen in beginsel niet zomaar op straat mogen komen te staan. In schrijnende situaties moet eerst worden gekeken of de woonsituatie kan worden gelegaliseerd. Als dat niet kan, moet de gemeente inzetten op een passende oplossing, zoals hulp bij het vinden van andere woonruimte.
Dat betekent dus niet dat elk vakantiepark automatisch een woonwijk wordt. Gemeenten houden ruimte om op te treden bij bijvoorbeeld overlast, ondermijnende criminaliteit of andere zware problemen. Ook transformatie van vakantieparken blijft maatwerk per locatie.
Putten moet voorlopig terughoudend zijn
Voor Putten kan de brief gevolgen hebben voor lopende en toekomstige handhavingszaken. De minister vraagt gemeenten namelijk nadrukkelijk om terughoudend te zijn met handhaving zolang de landelijke afspraken nog niet zijn uitgewerkt. Dat moet voorkomen dat bewoners hun woonruimte verliezen en op straat terechtkomen.
Dat raakt direct aan de Puttense praktijk. In de gemeente wonen mensen permanent op plekken met een recreatiebestemming, terwijl de gemeente daar niet altijd mee akkoord gaat. Tegelijk is de woningmarkt in Putten krap en duur. Voor bewoners die geen alternatief hebben, wordt het daardoor lastig om snel een gewone woning te vinden.
Het kabinet zegt dat de menselijke maat uitgangspunt moet zijn. Gemeenten moeten vooral kijken naar bewoners in schrijnende situaties. Voor mensen die zelfredzaam zijn of wel een alternatief kunnen vinden, kan de uitwerking straks anders uitpakken. Die details moeten nog worden vastgelegd in een landelijk handelingskader.
Veel onzekerheid over aantallen
Uit onderzoek van Ipsos I&O blijkt dat naar schatting tussen de 60.000 en 91.000 Nederlanders permanent op vakantieparken wonen. Als een park wordt weggelaten dat feitelijk al meer als woonwijk wordt gezien, loopt de bovengrens zelfs op tot 127.000 bewoners. De onderzoekers noemen de cijfers indicatief, omdat de uitkomsten sterk kunnen verschillen per park.
Ook de vraag hoeveel bewoners huren en mogelijk huurtoeslag zouden aanvragen, blijft onzeker. RIGO wijst erop dat definities door elkaar lopen en dat recreatiewoningen, chalets, stacaravans en parken niet altijd goed vergelijkbaar zijn. Volgens RIGO is meer onderzoek nodig om het aantal mogelijke huurtoeslaggerechtigden betrouwbaar in beeld te krijgen.
Juist die onzekerheid is een van de redenen waarom de landelijke instructieregel van tafel gaat. Het kabinet vindt één harde juridische regel niet passend bij de grote verschillen tussen vakantieparken, bewoners en gemeenten.
Vakantieparken kunnen soms woonwijk worden
Het kabinet blijft wel inzetten op transformatie van recreatieparken naar gewone woonlocaties, waar dat wenselijk en haalbaar is. Gemeenten blijven daarbij aan zet. Het Rijk ondersteunt via het Expertteam Transformatie Vakantieparken van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland.
Voor Putten is dat een belangrijk punt. Niet elk park is geschikt om woonwijk te worden. Er spelen vragen over natuur, bereikbaarheid, veiligheid, voorzieningen, eigendom en de kwaliteit van de woningen. Tegelijk kan transformatie op sommige plekken lokaal wel helpen, zeker als bewoners er al jarenlang wonen en er geen recreatieve toekomst meer is.
Voor het einde van dit jaar moet duidelijker worden hoe de landelijke werkafspraken eruit gaan zien. Tot die tijd ligt de nadruk op terughoudend handhaven, menselijke maat en het voorkomen dat bewoners zonder oplossing hun woonruimte kwijtraken.
