PUTTEN – Aan de rand van industrieterrein de Hoge Eng, net buiten Putten, ligt een lus asfalt met een bord erbij. Geen speeltuin. Geen parkeerplaats. En wie niet weet wat het is, rijdt er zó voorbij. Toch was dit ooit een goedbedoeld initiatief: de scootmobiel-oefenbaan van Putten.
In 2016 werd de baan aangelegd om nieuwe gebruikers van scootmobielen veilig te laten oefenen. Geen luxe, maar noodzaak: het verkeer wordt drukker, stoepen uitdagender en een scootmobiel is geen kinderspeelgoed. Maar het idee, hoe waardevol ook, is inmiddels onzichtbaar geworden in de praktijk.
Geen onderhoud, geen gebruikers
De baan ligt op een onhandige plek: aan de rand van het dorp, naast een parkeerplaats waar dagelijks jongeren met scooters en auto’s samenkomen. In de beginjaren werd de baan nog aangekondigd met blauwe stippen, maar zonder duidelijke markering en zonder onderhoud raakte het snel in verval.
Nu, bijna negen jaar later, is de baan overwoekerd door gras en onkruid. Rondom liggen restjes afval en van de route is weinig meer te zien. Niet uitnodigend, laat staan geschikt voor iemand die juist wil leren omgaan met een scootmobiel.
Waarom oefenen nodig blijft
Recent reed een scootmobielgebruikster in een winkel aan de Kerkstraat tegen een schap. Ze kwam met haar been onder haar scootmobiel terecht en er vielen spullen uit het schap. Gelukkig liep het met een sisser af. Ondanks dat binnen rijden een andere behendigheid is dan buiten laat het zien hoe belangrijk goed oefenen is. Een scootmobiel is voor veel mensen een uitkomst – maar alleen als je ermee leert rijden in een veilige omgeving.
Participatieraad uitte al zorgen
Direct na de opening in 2016 uitte de Participatieraad Putten al twijfels over de uitvoering. In een brief aan het college schreef men dat de baan niet uitnodigend was, moeilijk te herkennen, en vroeg men om evaluatie. Het is niet duidelijk of die evaluatie er uiteindelijk gekomen is, binnen openbare documenten hebben we deze informatie niet kunnen vinden.
Wat gebruikers zelf zeggen
Bertha van Renselaar, voorzitter van de scootmobielclub, bevestigt dat de baan vroeger nog regelmatig werd gebruikt. “De club maakte er bijna wekelijks gebruik van. Nu is het terrein onherkenbaar geworden en voor nieuwe gebruikers totaal onbekend.”
Hoewel de locatie volgens haar niet ideaal is, benadrukt ze: “We zijn blij dát er iets is. Maar het moet wel gepromoot worden.”
Volgens Bertha is de gemeente na vijf jaar lobbyen vanuit het Inclusiepanel nu eindelijk bezig met plannen voor renovatie. Ook wil het panel werk maken van betere wegbewijzering en het actief doorverwijzen naar de baan door zorginstellingen en gemeente.
Een kans voor de toekomst?
Als het aan Bertha ligt, krijgt de baan niet alleen een opknapbeurt, maar ook een nieuwe functie. Ze pleit voor een soort rijproef voor nieuwe scootmobiel- en driewielergebruikers. “Denk aan een korte test met hulp van een ergotherapeut, leverancier of ervaringsdeskundige. Zo kun je beoordelen of iemand veilig met een scootmobiel omgaat. En wie dat nog niet kan, wordt een passende training aangeboden – natuurlijk op een goed ingerichte oefenbaan.”
Direct na de opening in 2016 uitte de Participatieraad Putten al twijfels over de uitvoering. In een brief aan het college schreef men dat de baan niet uitnodigend was, moeilijk te herkennen, en vroeg men om evaluatie. Het is niet duidelijk of die evaluatie er uiteindelijk gekomen is.
Doodzonde of kans?
Wat resteert is een baan die ooit begon met goede bedoelingen, maar nu vergeten is door het dorp dat het ooit bouwde. Een stille lus in het groen – weggevaagd door de tijd, vergeten door iedereen.
